Obronny zespół z XVII wieku, później szpital wojskowy, od 1968 roku dom PTTK.
Dominikanie byli w Łańcucie już w XIV wieku. Obecny kościół i klasztor ufundował Teodor Lubomirski w 1657 roku, po spaleniu miasta przez wojska Rakoczego. Zespół miał obronny charakter, o czym świadczą mury grubości dwóch metrów i stroma skarpa od zachodu.
Po pożarze w 1820 roku zakonnicy przenieśli się do Dzikowa, a władze austriackie urządziły tu szpital wojskowy, działający przez około sto lat. Kościół przebudowano i podzielono stropem na dwie kondygnacje. Od 1968 roku budynki użytkuje PTTK, które urządziło w nich dom wycieczkowy.
Wokół wirydarza zachowały się sklepione pomieszczenia parteru. Według tradycji na dziedzińcu pochowano syna Stanisława Stadnickiego, zwanego Diabłem Łańcuckim.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY-SA 4.0; fot. Wojciech Muła, CC BY-SA 4.0.
