Centrum miasta lokowanego w 1349 roku, z plantami, kamienicami i rzeźbą powozu nawiązującą do zamkowej kolekcji.
Łańcut lokowano na prawie magdeburskim w 1349 roku, a średniowieczny układ ulic wokół rynku jest dziś chroniony jako zabytek. Przez wieki miasto słynęło z tkactwa; przy rynku stały gospody cechowe i studnia miejska.
Stary ratusz rozebrano przed I wojną światową, a budowę nowego przerwał w 1914 roku wybuch wojny, dlatego środek placu zajmują dziś planty z zielenią. W ich centrum ustawiono rzeźbę powozu, ukłon w stronę kolekcji w zamkowej wozowni. W pierzejach zachowały się kamienice z XIX i początku XX wieku.
Z rynku jest kilka minut do fary, dawnego klasztoru dominikanów i synagogi, a ul. Zamkową dochodzi się do parku. To naturalny początek spaceru po mieście.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY-SA 4.0; fot. Marcin Konsek, CC BY-SA 4.0; fot. Krzysztof Dudzik-Górnicki (User:ToSter), CC BY-SA 3.0.
