Ponad 30 hektarów parku krajobrazowego z ogrodami włoskim, różanym i bylinowym, fosą, stawem i zabytkowymi budynkami z XVIII-XX wieku.
Park zaczął powstawać pod koniec XVIII wieku, gdy księżna Izabela Lubomirska kazała zamienić bastiony w ogrody. Największe zmiany przyniosły lata 1890-1904: Roman i Elżbieta Potoccy niemal podwoili jego powierzchnię, dołączając tereny od wschodu i zachodu.
Dzieli się na park wewnętrzny, w obrębie fosy, i zewnętrzny. W środku są regularne ogrody: włoski przed wschodnią elewacją zamku, różany przed oranżerią i bylinowy, a także glorieta na dawnym bastionie. Poza fosą rozciąga się park w stylu angielskim, z rozległymi trawnikami, starymi drzewami i niewielkim stawem we wschodniej części.
Między alejami stoją kolejne zabytki zespołu: Zameczek Romantyczny, oranżeria, ujeżdżalnia, storczykarnia i dawny dom ogrodnika, w którym od 1971 roku działa szkoła muzyczna. Na zwykły spacer wystarczy godzina, ale z wejściem do storczykarni i wozowni łatwo zejdzie pół dnia.
Zdjęcia: fot. Marcin Konsek, CC BY-SA 4.0; fot. Wojciech Muła, CC BY-SA 4.0; fot. Marek Mróz, CC BY-SA 4.0; fot. Marcin Konsek, CC BY-SA 4.0.
